نیمرخ

بخت تو بلند و دست دنيا كوتاه

بر آب روان چه مي درخشي اي ماه

با ديدن تو ياد علي(ع) افتادم

لا حول و لا قوهّ الا به لله

***********************

فزت برب الکعبه

قسم بخدای کعبه رستگار شدم

شهادت مولای متقیان حضرت علی علیه السلام

بر عموم شیعان حضرتش تسلیت باد

من آمدم که باشم

من آمدم که باشم،

                            پیدا شدم که تنها 

                                                     دنبال من نگردید

با گونیا و پرگار

                    در یک حساب ساده

                                                   دنبال من نگردید

         دستان من جوانند

                               در انتظار یک سیب

                                                          بر شاخه های امروز

از هر درخت کهنه

                               تا اشتباه حوا

                                                 دنبال من نگردید

خورشید انتظارم

                        بر قله خیال است

                                                      اما شما کجائید؟

در حفر یک حقیقت

                           دور از نزول رویا

                                                   دنبال من نگردید

دنیا روان پریش است،

                            من هم شبیه دنیا:

                                                 در گیر و دار و غوغا

با این وقار سنگی،

                               با عاقلان بی ما

                                                      دنبال من نگردید

من خوابگرد عشقم،

                                    با اعتقاد شیرین

                                                              در بیستون حالا

دور از جنون این دل،

                                  تنها دورن لیلا 

                                                         دنبال من نگردید

من در میان خویشم:

                          در نغمه ای که بد نیست،

                                                              در دختری که اینجاست

تا آسمان پروین،

                                    تا هر فروغ زیبا

                                                           دنبال من نگردید

من را میان قلبم،

                              در چشمهای خیسم،

                                                                 از خنده ام بیابید

با شیشه های عینک

                            چون یک پیاو خوانا

                                                          دنبال من نگردید

با دختران احساس

                              حتی برای رفتن

                                                         دیگر بهانه ای نیست

من مانده ام که باشیم ،

                                 با من بمان که فردا

                                                                   دنبال من نگردید

از: نغمه رضایی.................

منو ببخشید

غیبتم خیلی طلانی شد

ان شاءالله فردا کولاک می کنم

ا                 امروز 4/2/1386 بیست و نهمین سالگرد تولد بود

همسر عزیز و مهربانم جشن مفصلی برایم ترتیب داده بود که اصلا انتظارش را نداشتم

کیک و گل و کادو و از همه مهمتر دست نوشته اش را در قالب کارت پستالی ارزشمند به من هدیه داد

ضمن تشکر از همسر گرامی و عزیزم ،

 نهم اردیبهشت سومین سالگرد راهی شدنمان در طریق عشق را به ایشان تبریک می گویم

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یامحول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

با سلام

این آخرین مطلبیه که در سال 1385 مینویسم

امیدوارم سال 85 سال خوب و پر از موفقیت برای شما بوده باشد

و سال 86 را با امید و سر بلندی آغاز کنید

خدا حافظ تا سال هشتادو شش 86

در ضمن

سال نو مبارک باد

Cool Slideshows

شهادت هشتمین اختر تابناک ولایت و امامت حضرت امام رضا (ع)

بر تمامی شیعیان حضرتش تسلیت باد

Cool Slideshows

بهار را باور کن
باز کن پنجره ها را که نسیم روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد
و بهار،روی هر شاخه ،کنار هر برگ ،شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکباره آواز شده است و درخت گیلاس هدیه جشن اقاقی ها را

گل به دامن کرده است
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را درچشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد

فریدون مشیری

بى خبران از خلق خدا
هر كه از حال دل خلق خدا بيخبر است
كى براين بنده خدا را ز عنايت نظر است
مكن اى دل گله از گردش اوضاع جهان
كه بد و نيك و غم و شادى او در گذر است
زهد مفروش و بتن جامه تدليس مپوش
حذر از روى ريا كن كه فلك پرده در است
هنر خويش مكن عرضه بر بى هنران
كه هنرمند خريدار متاع هنر است
با قضا پنجه مكن رنجه كه با اين همه ظلم
بشر نابغه تسليم قضا و قدر است
بر دل خلق نتوان پرده باطل پوشيد
كه تجلى حقيقت همه جا جلوه گر است
بهر زر زرد مكن چهره گلگون كه ترا
عزت نفس گرانمايه تر از سيم و زر است
زين تمدن كه بشر را زده آتش بگريز
كه خطرناكترين آفت نوع بشر است
سوى بازار پر آشوب جهان پا مگذار
كه متاعش همه اندوه و غم درد سر است
مى نشيند به دل آن ناله كه از دل خيزد
تا نسوزد دل ما ناله ما بى اثر است
در شب تيره مشو تنگدل خوشدل باش
كه پس از ظلمت شب تابش نور سحر است